مهرباني امام زمان(عج)

نقل عن ابن طاوسٍ رحمه الله أنّه سمع سحراً في السّرداب عن صاحب الأمر(عج) أنّه يقول اللّهمّ إنّ شيعتنا خلقت من شعاع أنوارنا و بقيّة طينتنا و قد فعلوا ذنوباً کثيرةً اتّکالاً علي حبّنا و ولايتنا فإن کانت ذنوبهم بينک و بينهم فاصفح عنهم فقد رضينا و ما کان منها فيما بينهم فأصلح بينهم وقاصّ بها عن خمسنا و أدخلهم الجنّة و زحزحهم عن النّار ولا تجمع بينهم و بين أعدائنا في سخطک

حضرت مهدي(عج) در نيايشي مي‌فرمايد:

پروردگارا! شيعيان ما از پرتو نور وجود ما و باقي ماندة سرشت ما خلق شده‌اند، امّا همين شيعيان، به خاطر مغرور شدن به دوستي با ما و داشتنِ ولايت و از روي بي‌توجّهي گرفتار گناهان بسياري گشته‌اند.

حال اگر گناهاني که آنان انجام داده‌اند، جزء گناهاني است که بين تو و آن‌ها بايد حل شود، پس به خاطر ما آن‌ها را ببخش و ما هم از آن‌ها راضي هستيم و امّا اگر گناهاني که انجام داده‌اند، حقّ‌الناس و جزءِ گناهاني است که بين خودشان است و بايد حقّ ديگران پرداخت شود براي پرداختِ بدهي آنان، از خمسي که در اموال برايِ ما مقرّر کردي، به عنوان تقاصّ و تاوان بدهي آنان برداشت کن و به طلب کاران آن‌ها بده. و آن شيعيان را واردِ بهشت کن و از آتش جهنّم دور ساز و آن‌ها را با دشمنان ما که گرفتار غضب تو هستند، در يک مکان قرار نده.

 نويسنده: محمد رحمتي

منبع: گوهرهاي ناب در کلام امام زمان عليه السلام 266